آیا استفاده از پهپاد برای اسپری دارو خوب است یا بد؟

تقریباً سه دسته از مردم هستند که از پهپادها برای سمپاشی دارو بیشتر استفاده می کنند، یکی کارکنان ادارات، دیگری مالکان بزرگ و دسته سوم مزارع یا تعاونی های بزرگ هستند. با جابجایی زمین، هواپیماهای بدون سرنشین بیشتر در کشاورزی ما استفاده خواهند شد. با این حال، پهپادها نیز مزایا و معایب خاص خود را دارند. اگر بخواهیم از هواپیماهای بدون سرنشین استفاده کنیم، باید این مزایا و معایب را درک کنیم.

بیایید ابتدا در مورد مزایا صحبت کنیم، ابتدا در زمان و کار صرفه جویی کنیم. سرعت پاشش پهپاد بسیار سریع است. می توان گفت ده ها دقیقه برای انجام کار زمان می برد. اگر بخواهیم از سمپاشی دستی استفاده کنیم ممکن است یک روز طول بکشد. بیایید یک مثال بزنیم. اگر بگوییم ده جریب زمین، سمپاشی دستی آفت کش ها تقریبا یک روز طول می کشد و هواپیماهای بدون سرنشین تنها 20 دقیقه طول می کشد. بنابراین، کارایی پهپادها ده ها برابر بیشتر از انسان است. علاوه بر این، اگر بگوییم آفات و بیماری های جدی روی محصولات ما وجود دارد، خیلی سریع وارد می شوند و استفاده از پهپادها می تواند برای پیشگیری و کنترل به موقع آنها باشد.

مزیت دوم این است که درجه اتمیزه شدن زیاد است و اسپری بسیار یکنواخت است. نازل های پهپادهای کشاورزی عموماً نازل های اتمیزه کننده فوق العاده ظریف هستند، بنابراین درجه اتمیزه شدن آن بالا است. در همان زمان، سرعت پرواز آن اساسا یکنواخت است، بنابراین اسپری نسبتا یکنواخت است، بنابراین می تواند اثر کنترل را بهبود بخشد.

مزیت سوم کمتر محدود است. چه درختان میوه، چه گندم، ذرت و سایر محصولات زراعی، تا زمانی که هیچ مانعی در اطراف پرواز مانند تیرهای تلفن، سیم، درختان بلند و غیره وجود نداشته باشد، پهپاد می تواند عملیات سمپاشی را با موفقیت به پایان برساند. بعد اگر مصنوعی باشد مثل سمپاشی درختان میوه به اندازه هواپیماهای بدون سرنشین راحت نیست. علاوه بر این، ذرت امسال، زنگ در مقیاس بزرگ در دوره بعد ظاهر شد. از آنجایی که گیاه ذرت بسیار بلند است، اسپری دستی دارو در این زمان بسیار ناخوشایند است. با استفاده از پهپادها، کنترل آن راحت تر است.

مزیت چهارم صرفه جویی در مصرف آب و دارو است. یک سمپاش برقی، آن را با 40 کتی آب محاسبه می کنیم. طبق عادت کشاورزان و دوستان ما، به طور کلی می تواند به هفت یا هشت نقطه از زمین برخورد کند و برخی می توانند به یک مو زمین برخورد کنند. در مورد پهپادها، مصرف آب برای یک مو زمین حدود 1 کیلوگرم است که 2 گربه آب است. مقدار مصرف دارو نیز یک جریب زمین است. در هوای آفتابی و بدون باد، دوز پهپاد 1/2 یا 2/3 سمپاش است و دوز آن حداقل 1/3 کاهش می یابد. البته در صورت وزش هوا، رانش و مقداری زباله نیز وجود خواهد داشت. ضمناً در صورت مواجهه با آفات و بیماریهای با مقاومت نسبتاً بالا، میزان سمپاشی پهپاد نیز باید افزایش یابد.

با این حال پهپادها هم کاستی های زیادی دارند، ما هم باید شفاف باشیم، باید عینی به پهپادها نگاه کنیم.

اولین عیب نفوذ نشدن آن است که بزرگترین عیب پاشش پهپاد نیز هست. بیایید گندم امسال را مثال بزنیم. بیماری ها و آفات حشرات زیادی روی گندم مانند شته ها و زنگ نه تنها در قسمت بالایی، بلکه در قسمت های میانی و پایینی نیز وجود دارد. اگرچه پهپاد دارو را به طور یکنواخت اسپری می کند، اما به راحتی نمی تواند به آن نفوذ کند، یعنی نمی تواند به قسمت های میانی و پایینی ضربه بزند، چه برسد به پیشگیری و کنترل ریزوم ها. اگر غلظت خودسرانه افزایش یابد، به احتمال زیاد باعث آسیب دارویی می شود.

دومین عیب این است که هواپیماهای بدون سرنشین هنگام اسپری دارو به راحتی جابجا می شوند. چون پهپاد یک عملیات پروازی است، اگر هوا آفتابی و بدون باد باشد، خوب است. اگر کمی باد باشد، ممکن است سمپاشی ناهموار، در برخی نقاط دارو بیشتر، در برخی نقاط دارو کمتر و یا حتی نشتی وجود داشته باشد.

در همان زمان، داروی مایع رانش خواهد شد. در استفاده از علف کش ها باید به این نکته توجه بیشتری شود. اگر به محصولات اطراف برود، احتمالاً باعث سمیت گیاهی می شود.

سومین عیب هزینه کلی بالاست. به عنوان مثال، برخی از مزارع یا صاحبان زمین های بزرگ هواپیماهای بدون سرنشین کشاورزی خود را دارند و هزینه خرید و نگهداری آن کم نیست. 40،000 پهپاد با کیفیت بهتر، 50،000 و 80،000 پهپاد در دو سال اول وجود دارد. به طور خلاصه، هیچ ده هزار دلاری نمی توان آن را خرید.

بیایید نگاهی به تعمیر و نگهداری داشته باشیم. پهپاد ماشینی است که به ناچار تعمیر یا نگهداری می شود. به عنوان مثال، زمانی که از آن استفاده می شود، خرابی یا برخورد وجود دارد و نیاز به تعمیر دارد. این هزینه چه در محل تعمیر شود و چه به کارخانه بازگردانده شود کم نیست.

علاوه بر این، باتری، باتری هواپیمای بدون سرنشین نیز بسیار گران است، مجموعه ای از باتری ها یک یا دو هزار یوان هزینه خواهد داشت. در عین حال، عمر باتری پهپادها نسبتاً کوتاه است، بنابراین معمولاً چندین مجموعه باتری تهیه می شود و هزینه آن بیشتر است. در مواجهه با این شرایط، کاستی‌های پهپادها نمایان می‌شود، یعنی «گران‌قیمت، نگهداری گران و غیرقابل‌قبول».

عیب چهارم این است که عمل پیچیده تر است. عملیات پهپادهای کشاورزی نیاز به یادگیری خاص و عملیات ماهرانه دارد و این فرآیند در یک یا دو هفته کامل نمی شود. حتی اگر خیلی ماهر باشید، باز هم زمانی که واقعاً در این زمینه کار می کنید، مشکلات غیرمنتظره مختلفی وجود خواهد داشت.